ข้อมูลองค์ความรู้โดย
จรรรงค์ โมรา
ตำแหน่ง ผู้จัดการฝ่ายการเงิน

GDP และ GNP

ประเภททางด้าน IT หลัก :   Human Resources
ประเภททางด้าน IT ย่อย :   Keeping
  ลงข้อมูลเมื่อ 15:22:32 10/08/2010
  Page View (2824) แบ่งปัน

GDP ย่อมาจากคำว่า Gross Domestic Product ซึ่งแปลเป็นไทยได้ว่าผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ ซึ่งคือ มูลค่าของสินค้าและบริการขั้นสุดท้ายที่ผลิตขึ้นภายในประเทศในระยะเวลาหนึ่ง ตามแต่ต้องการจะวัดเช่น ภายใน 1 ไตรมาส ครึ่งปี หรือ 1 ปี เป็นต้น โดยไม่แยกว่าจะทรัพยากรที่ใช้ในการผลิตสินค้าและบริการจะเป็นทรัพยากรของคนในประเทศหรือเป็นของชาวต่างชาติ แต่ดูแค่ว่าหากเกิดขึ้นภายในประเทศ ก็จะนับเป็นผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ

ส่วน GNP ย่อมาจากคำว่า Gross National Product แปลเป็นไทยได้ว่าผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติ ซึ่งก็คล้ายกับ GDP แต่จะต่างกันตรงที่นับมูลค่าของสินค้าและบริการขั้นสุดท้ายเฉพาะที่ใช้ทรัพยากรของคนในประเทศนั้น ๆ ในการผลิต โดยไม่สนใจว่าคนของประเทศนั้น ๆ จะอยู่ที่ใดในโลก เช่น คนไทยไปลงทุนผลิตสินค้าในต่างแดน แล้วสร้างรายได้ให้กับประเทศไทย ก็จะนับอยู่ใน GNP แต่จะไม่นับอยู่ใน GDP ส่วนชาวต่างชาติที่มาผลิตสินค้าหรือบริการในไทย เมื่อมีรายได้ ก็จะไม่นับอยู่ใน GNP แต่จะนับอยู่ใน GDP เป็นต้น

หลักการจำง่าย ๆ ที่ใช้จำเพื่อแยกแยะความแตกต่างของ GDP และ GNP ก็คือ ให้จำตัวย่อตัวกลาง คือ “Domestic” และ “National” ซึ่งหากพูดถึงคำว่า Domestic (ซึ่งแปลว่า ในประเทศ) ก็ให้คิดว่าเป็นมูลค่าของสินค้าและบริการเฉพาะที่อยู่ในประเทศ ไม่ต้องคิดว่าชาติใดเป็นผู้ผลิต แต่ถ้าพูดถึงคำว่า National ก็คือนับเฉพาะชาติของเรา ไม่ว่าจะไปผลิตอยู่ที่ใดในโลกก็ตาม

ดังนั้น ความสัมพันธ์ของ GDP กับ GNP อาจเขียนได้ดังนี้
GNP = GDP + ผลผลิตของปัจจัยการผลิตในประเทศสุทธิ

                  ปัจจุบัน ผู้รับผิดชอบในการจัดทำและเผยแพร่ข้อมูลเกี่ยวกับ GDP และ GNP คือ สำนักงานพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) โดยเผยแพร่ข้อมูลทั้งเป็นรายไตรมาสและรายปี โดยจัดทำทั้งตามราคาปัจจุบัน (Current Prices) และราคาคงที่ โดยแบบราคาคงที่นี้ จะทำโดยกำหนดให้ปีใดปีหนึ่งเป็นปีฐาน (Constant Prices) เพื่อขจัดผลของราคาออก โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อจะดูการเปลี่ยนแปลงของ GDP หรือ GNP เฉพาะด้านปริมาณ หรือการเปลี่ยนแปลงที่แท้จริง โดยไม่ถูกลวงตาด้วยการเพิ่มขึ้นของราคา ซึ่ง GDP ที่พูดถึงกันในข่าวสารปัจจุบัน ส่วนใหญ่ก็คือ GDP ณ ราคาคงที่

ในการจัดทำ GDP สามารถวัดมูลค่าของสินค้าและบริการได้ 3 ด้าน ซึ่งผลที่ได้จากการวัดมูลค่าในทั้ง 3 ทางนี้ต้องมีค่าเท่ากัน ได้แก่

1. ด้านผลผลิต (Production Approach) : วัดจากด้านการผลิตสินค้าและบริการของแต่ละสาขาการผลิต เช่น การผลิตในภาคเกษตรกรรม ภาคอุตสาหกรรม ภาคบริการ เช่น สาขาภัตตาคารและโรงแรม อสังหาริมทรัพย์ เป็นต้น โดยเป็นการวัดเฉพาะมูลค่าของสินค้าและบริการขั้นสุดท้ายที่ผลิตเท่านั้น หรือเลือกนับเฉพาะมูลค่าเพิ่มที่เกิดขึ้นในแต่ละขั้นตอนการผลิต เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาการนับซ้ำ ตัวอย่างที่ค่อนข้างใช้กันอยู่ทั่วไป คือ
กระบวนการผลิต มูลค่า (บาท) มูลค่าเพิ่ม (บาท)
(1) ชาวนาขายข้าวให้โรงสี 10,000 10,000
(2) โรงสีขายข้าวที่สีให้โรงงานทำแป้ง 13,000 13,000-10,000=3,000
(3) โรงงานทำแป้งขายแป้งให้โรงงานทำขนมปัง 20,000 7,000
(4) โรงงานทำขนมปังผลิตขนมปัง 25,000 5,000
         รวม 58,000 25,000

จากตัวอย่างในตาราง จะเห็นได้ว่า หากนับมูลค่าของสินค้าทุกขั้นตอนการผลิตจะได้ว่า GDP คือ 58,000 บาท แต่จะเห็นได้ว่า แต่ละขั้นตอน ผู้ผลิตจะมีต้นทุนในการผลิตเกิดขึ้นด้วย เพราะต้องซื้อสินค้าจากผู้ผลิตคนก่อนหน้ามาผลิต ดังนั้น สิ่งที่ผู้ผลิตแต่ละขั้นตอนการผลิตสามารถทำได้จริง ๆ ก็คือส่วนที่เป็นมูลค่าเพิ่มของสินค้าเท่านั้น ซึ่งเมื่อรวมเฉพาะมูลค่าเพิ่มที่แต่ละคนผลิตได้จริง ๆ จะคิดเป็น GDP ที่มีมูลค่าเพียง 25,000 บาท เป็นต้น

ดังนั้น ทางเลือกในการวัดมูลค่าของ GDP จึงอาจเลือกวัดเฉพาะมูลค่าของสินค้าและบริการขั้นสุดท้ายที่ผลิตได้ ซึ่งในตัวอย่างนี้คือ ข้อ (4) ซึ่งมีค่าเท่ากับ 25,000 บาท เท่านั้น หรือเลือกนับเฉพาะส่วนของมูลค่าเพิ่มที่เกิดขึ้นในแต่ละขั้นตอนการผลิต ซึ่งผลรวมเท่ากับ 25,000 บาทเช่นกัน เพื่อหลีกเลี่ยงการนับซ้ำ ซึ่งจะเห็นได้ว่าไม่ว่าจะนับแบบมูลค่าของสินค้าและบริการขั้นสุดท้าย หรือแบบนับเฉพาะส่วนของมูลค่าเพิ่ม ก็จะได้ค่าที่เท่ากันเสมอ

2. ด้านรายจ่าย (Expenditure Approach): เป็นการวัด GDP โดยใช้วิธีการนับรายจ่ายของคนในระบบเศรษฐกิจผ่านการใช้จ่ายในรูปแบบต่าง ๆ ได้แก่ รายจ่ายเพื่อการบริโภคสินค้าและบริการทั้งของภาครัฐและภาคเอกชน (Consumption) รายจ่ายเพื่อการลงทุนของทั้งภาครัฐและภาคเอกชน (Investment) รายได้จากการส่งออก และรายจ่ายจากการนำเข้า โดยเขียนเป็นสมการได้ดังนี้

GDP=C + I + G + X – M

ในที่นี้ C และ I คือการบริโภคและการลงทุนของภาคเอกชน (Private Consumption และ Private Investment) ตามลำดับ ส่วน G เป็นรายจ่ายของรัฐบาลที่รวมทั้งการบริโภคและการลงทุน (Government Expenditure) ขณะที่ X คือ การส่งออก (Exports) และ M คือ การนำเข้า (Imports) โดยที่ต้องลบการนำเข้า (M) ออก เพราะว่าหากนับการใช้จ่ายเงินเพื่อซื้อสินค้าและบริการในส่วนของ C, I G และ X จะพบว่าการใช้จ่ายดังกล่าว ได้รวมเอาส่วนของสินค้าและบริการที่ไม่ได้ผลิตในประเทศเข้าไปด้วย ซึ่งคือการนำเข้า ซึ่งจะมีผลทำให้มูลค่าการใช้จ่ายสูงกว่ามูลค่าของสินค้าและบริการที่ผลิตได้ในประเทศจริงๆ 

3. ด้านรายได้ (Income Approach): เป็นการวัด GDP จากผลตอบแทนหรือรายได้ของคนในระบบเศรษฐกิจ ได้แก่ ค่าจ้าง ค่าเช่า ดอกเบี้ยและกำไร โดยวัดจากผลตอบแทนของแรงงาน ก็คือ ค่าจ้างแรงงาน เงินเดือนและเงินช่วยเหลืออื่นๆ ส่วนผลตอบแทนของที่ดิน คือ ค่าเช่า ผลตอบแทนของเงินทุนก็คือ ดอกเบี้ย และสุดท้ายคือผลตอบแทนของผู้ผลิตก็คือ กำไร

GDP เพิ่มขึ้นหรือลดลงได้อย่างไร?
                  การเปลี่ยนแปลงใน GDP จะเพิ่มขึ้นหรือลดลงได้ต่อเมื่อองค์ประกอบในการวัด GDP ในแต่ละด้านเปลี่ยนแปลง เช่น GDP จะเพิ่มขึ้นได้จากการที่มีการผลิตสินค้าอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้น ซึ่งจะทำให้การวัดมูลค่าของ GDP ด้านผลผลิตเพิ่มขึ้น ซึ่งเมื่อมีการผลิตเพิ่มขึ้น ก็มีการจ้างงานเพิ่มขึ้น GDP ด้านรายได้ก็เพิ่มขึ้นสอดคล้องกัน ซึ่งเมื่อคนมีรายได้เพิ่มขึ้น ก็บริโภคเพิ่มขึ้น GDP ด้านค่าใช้จ่ายก็สูงขึ้นสอดคล้องกันไปเช่นกัน 
แต่หากการบริโภคของคนที่เพิ่มขึ้น ไม่ได้นำไปบริโภคสินค้าที่ผลิตในประเทศ แต่หันไปบริโภคสินค้าจากต่างประเทศ ซึ่งต้องนำเข้ามาแทน ในกรณีนี้ GDP จะไม่เปลี่ยนแปลง เพราะรายจ่ายการบริโภคที่เพิ่มขึ้น ถูกหักลบด้วยการนำเข้า ซึ่งเป็นรายการที่หักออกในการวัด GDP ด้านรายจ่าย เป็นต้น หรือในกรณีที่รัฐบาลมีมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจ โดยการลงทุนเพิ่ม ในที่นี้ องค์ประกอบของ GDP ด้านรายจ่ายก็เพิ่มขึ้นผ่านตัว G ในสมการข้อ 2. ข้างต้น ก็ทำให้ GDP เพิ่มขึ้นได้ เป็นต้น  

 

  ที่มา: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ


                 ทั้งนี้ การวัดมูลค่าผลผลิตของสินค้าและบริการ หรือ GDP นั้น มีข้อจำกัดอยู่ตรงที่จะไม่ได้รวมการซื้อขายที่ไม่มีการซื้อขายผ่านตลาด รวมทั้งกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่ผิดกฎหมาย เช่น การค้ายาเสพติด หรือการพนัน เป็นต้น นอกจากนี้ GDP อาจจะไม่ใช่ตัวที่จะใช้วัดความกินดีอยู่ดีของประชาชนได้อย่างชัดเจน เนื่องจากอาจมีการกระจุกตัวของรายได้อยู่กับคนบางกลุ่มในเศรษฐกิจ  ดังนั้น แม้จะเห็นว่าตัวเลข GDP สูงขึ้น แต่หากการกระจายรายได้ของคนในประเทศไม่เท่าเทียมกัน ก็ไม่ได้หมายความว่าทุกคนจะกินดีอยู่ดีขึ้นอย่างเท่าเทียมกัน เป็นต้น

ที่มาจาก www.nesdb.go.th



องค์ความรู้ที่มีผู้อ่านมากสุด
อีเธอร์เน็ต ( Ethernet)
อีเธอร์เน็ต ( Ethernet) เป็นชื่อเรียกวิธีการสื่อสารในระดับล่างหรือที่เราเรียกว่าโปรโตคอล ( Protocol) ของระบบ LAN ชนิดหนึ่งที่พัฒนาขึ้นโดย 3 บริษัทใหญ่คือบริษัท Xerox Corporation, Digital Equipment Corporation (DEC) และ Intel ในปี ค.ศ. 1976

โดย... จรรรงค์ โมรา

Routing Protocol
routing Protocol ความหมายของ routing protocol คือ Protocol ที่ ใช้ในการแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสาร Routing table โดยจะแลกเปลี่ยนข้อมูลของอุปกรณ์ที่ทำงานอยู่ในระดับ network layer

โดย... จรรรงค์ โมรา

โปรแกรมระบบเครื่อข่าย NetWare
NetWare เป็นโปรแกรมระบบปฏิบัติการเครือข่าย หรือ NOS = Network Operating System ของบริษัท โนเวลล์ อิงค์ ( Novell Inc. ) ซึ่งมักจะเรียกว่า Novell NetWare ซึ่งมีหลาย Version เช่น 2.15 , 3.11 , 3.12 , 4.0 , 4.11 , 4.12 , 5.0 , 6.0 เป็นต้น โดยมีการแบ่งออกเป็น 2 ส่วน

โดย... จรรรงค์ โมรา

การบริหารจัดการเวลา
เวลาเป็นทรัพยากรอย่างหนึ่ง ที่ติดตัวคนมาตั้งแต่เกิด คนเรามีเวลาคนละ 24 ชั่วโมงต่อหนึ่งวันเท่า ๆ กัน แต่คนทำงานจะประสบผลสำเร็จหรือมีประสิทธิผลได้ไม่เท่าเทียมกัน

โดย... จรรรงค์ โมรา

โปรโตคอล (Protocol)
โปรโตคอล (Protocol) คือระเบียบพิธีการในการติดต่อสื่อสาร เมื่อมาใช้กับเทคโนโลยีสื่อสารโทรคมนาคม จึงหมายถึงขั้นตอนการติดต่อสื่อสาร ซึ่งรวมถึง กฎ ระเบียบ และข้อกำหนดต่าง ๆ รวมถึงมาตรฐานที่ใช้ เพื่อให้ตัวรับและตัวส่งสามารถดำเนินกิจกรรมทางด้านสื่อสารได้สำเร็จ

โดย... จรรรงค์ โมรา

ภาพลักษณ์องค์กร
ในวงการธุรกิจจะรู้จักและคุ้นเคยกันดีในเรื่องภาพลักษณ์องค์การที่นำมาใช้เป็นเครื่องมือ ในการบริหารงานในหน่วยงานเป็นที่เชื่อถือ ได้รับการยอมรับ มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักสำหรับในแวดวงราชการมีผู้นำแนวคิดภาพลักษณ์องค์การมาช่วยในการบริหารงาน เพื่อพัฒนาองคืการบ้างแล้วก่อนที่จะกล่าวลึกลงไป ในรายละเอียดนั้น ลองมาศึกษาคำว่า "ภาพลักษณ์" กันก่อน

โดย... จรรรงค์ โมรา

ความรู้เรื่อง อุปกรณ์ Backup เพื่อการสำรองข้อมูล
หากมองย้อนกลับไปสัก 4-5 ปีก่อน การพูดถึงฮาร์ดดิสก์ขนาดสัก 2 GB นั้นถือว่าเป็นแหล่งเก็บข้อมูลที่แสนจะเพียงพอสำหรับผู้ใช้โดยทั่วๆ ไปแล้ว เพราะไฟล์สมัยก่อน อาทิ ไฟล์เอกสารเวิร์ดเต็มที่ 50 หน้า ก็ขนาดไม่กี่ร้อย KB เท่านั้น หมายความว่าฮาร์ดดิสก์ 2 GB จะเก็บข้อมูลได้ถึง 2 พันล้านตัวอักษร หรือถ้าเป็นไฟล์เวิร์ดตามตัวอย่างก็ได้ถึง 20 ล้านไฟล์ด้วยกัน หลายท่านคิดว่า ยังไงก็ไม่มีวันใช้หมดเป็นแน่ ผ่านไปไม่นาน แหล่งเก็บข้อมูลขนาดนั้นกลายเป็นสิ่งที่กระจิริด ไปเสียแล้ว

โดย... จรรรงค์ โมรา

อยากได้งาน แต่ไม่มีประสบการณ์ทำไงดี ?
ตอนนี้ใกล้จบปีการศึกษาแล้ว เลยมีน้อง ๆ นักศึกษาเขียนเข้ามาถาม และเล่าให้ฟังว่าเขาได้เริ่มลองหางานที่สนใจในหน้าหนังสือพิมพ์แล้ว แต่บริษัทที่ประกาศรับสมัครพนักงานส่วนมากต้องการคนที่มีประสบการณ์ทั้งนั้น

โดย... จรรรงค์ โมรา

Internet Routing
Router เป็นงานที่สำคัญที่สุดจะได้รับแพ็กเก็ตที่ส่งไปยังเส้นทางที่ถูกต้อง โดยเส้นทาง packets อาจนำไปสู่การสูญเสียข้อมูล ไม่สอดคล้องตารางเส้นทางจะนำไปสู่เส้นทางวงและตในส่วนติดต่อระหว่างรอบติดกันสองถูกส่ง คนมากหวังว่าเราเตอร์ทั้งหมดจะมีลู่อย่างรวดเร็ว Convergence สามารถกำหนดเป็นทางการของวัดทั้งหมดเตอร์เครือข่ายดูเอกฉันท์ของความเร็วของหน่วย จะหวังว่าลู่มีขนาดเล็กมากเนื่องจากเราเตอร์นี้ในเครือข่ายแต่ละเครือข่ายแม้ใน topology

โดย... จรรรงค์ โมรา

VISION ของนักบริหายุคไฮเทค
ในโอกาสการประชุมใหญ่สามัญประจำปี 2536 ของชมรมนักบริหารข้าราชการพลเรือนได้จัดให้มีการเสวนาพิเศษเรื่อง "VISION ของนักบริหารยุคไฮเทค" โดยมีผู้เข้าร่วมเสวนาคือ ดร.รุ่ง แก้วแดง อธิบดีกรมการศึกษานอกโรงเรียน ศาสตราจารย์สุรศักดิ์ นานานุกุล ประธานกรรมการบริหารบริษัทเงินทุน บางกอกเงินทุน จำกัด และดร.พิสิฐ ลี้อาธรรม ผู้อำนวยการสำนักผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย และนายธีรยุทธ์ หล่อเลิศรัตน์ รองเลขาธิการ ก.พ. เป็นผู้ดำเนินการเสวนา ผู้เขียนเห็นว่าเนื้อหาในการเสวนามีสาระน่าสนใจและจะเป็นประโยชน์ต่อการทำงานด้านการวิเคราะห์ระบบงาน

โดย... จรรรงค์ โมรา